De sluiers voorbij, inwijdingsweg van het Hart en de Aarde

Er zijn momenten waarop de sluier dun wordt en iets in jou herinnert, begint te zien. Niet met de fysieke ogen, maar vanuit een dieper oorspronkelijk voelend weten. Een weten van het hart dat als een zachte, heldere en doortastende wijsheid, empatisch en intuïtief navigeert in de stroom van het leven. 
Het hart ziet met het oog van oneindigheid, voorbij de materie en woorden. Voorbij de dood en voorbij de lijnen van je familie, voorbij de verhalen van vóór jou. Je herinnert jezelf als kind van het universum. Bewustzijn, een vonk van onvoorwaardelijke liefde, ongeboren en onbegrensd. Levend, gedragen in het Hart van de Oermoeder dat altijd aanwezig is geweest.
Wanneer het Hart zich opent, laten verhalen los. Uit het bekken, jouw bodem, jouw innerlijke aarde, de baarmoeder en de schoot laat oude zwaarte los van wat je dacht dat waar was…
Lees meer>